TOUT S’EST BIEN PASSÉ / EVERYTHİNG WENT FINE / HER ŞEY YOLUNDA

2021 / 113’ / Renkli Color / Fransa France

Yönetmen / Director:  François Ozon

Senaryo / Screenplay: François Ozon

Görüntü Yönetmeni / Cinematographer: Hichame Alaouie

Kurgu / Editing : Laure Gardette

Müzik / Music : Julien Roig

Oyuncular / Cast: Sophie Marceau, Charlotte Rampling, Hanna Schygulla, Géraldine Pailhas, André Dussollier

Yapımcı / Producer: Eric Altmayer, Nicolas Altmayer

Yapım / Production:  Mandarin Films

Dağıtım / Distribution:  Bir Film

Özet / Summary

When André, 85, has a stroke, Emmanuelle hurries to her father’s bedside. Sick and half-paralyzed in his hospital bed, he asks Emmanuelle to help him end his life. But how can you honor such a request when it’s your own father?

85 yaşındaki babası Andre’nin felç geçirdiğini öğrenen Emmanuelle karakterini odak noktasına alıyor. Hayatına bu şekilde devam etmek istemeyen babası  hasta yatağında ondan hayatına son vermesine yardımcı olmasını ister. Peki Emmanuelle, babasının isteğini yerine getirecek midir?

Yönetmen / Director

François  Ozon, 1967’de Paris’te doğdu. Yüksek lisansını da tamamladığı Université de Paris I’de ve saygın La Fémis’de sinema eğitimi aldı. 1998’de gerçekleştirdiği ilk uzun filmi Sitcom eleştirmenlerin de seyircinin de beğenisini kazandı. 8 Kadın (2002) ve Havuz (2003) adlı filmleriyle uluslararası bir başarı kazandı. François Ozon zaman zaman Fransız sinemasının yaramaz çocuğu olarak anılsa da, birkaç yıl içinde, hem Fransa’da hem de yurt dışında, özgün, başarılı ve provokatif (veya isterseniz düşünce provokatörü diyelim) bir sinemacı olarak tam bir saygınlık kazanmıştır.

 

François Ozon was born in Paris in 1967.  He studied cinema both at the Université de Paris I, where he obtained a master’s degree, and at the prestigious La Fémis. His motion picture directing debut was Sitcom (1998), which was well received by both critics and audiences. He achieved international acclaim for his films 8 Femmes (2002) and Swimming Pool (2003). Occasionally referred to as the enfant terrible of French cinema, François Ozon has in but a few years acquired a solid reputation as an original, successful and provocative (or thought-provoking, depending on one’s tastes) filmmaker, both in France and abroad.